września 12, 2017

Najświętsze Imię Maryi

Słowo Boże na dziś


  Łk 1,39-45

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza
W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: «Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana». Wtedy Maryja rzekła: «Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, Zbawcy moim».
Oto słowo Pańskie.

Refleksja nad Słowem Bożym

 
Błogosławiona jesteś, Panno Maryjo,
która uwierzyłaś, że spełnią się słowa
powiedziane Tobie od Pana. (Łk 1,45)

Jak to dobrze, że możemy wzywać Maryję po imieniu. Ludzie zawsze łatwiej nawiązują więzi, gdy znają swoje imiona. Zwracanie się do kogoś po imieniu ułatwia nam kontakt. Gdy ktoś nam się podoba, chcemy się koniecznie dowiedzieć, jak ma na imię. Ci, którzy się kochają, z radością wymawiają swoje imiona.
Dziś wspomnienie Imienia Maryi. Jest to, można powiedzieć, pierwszy klejnot tej świetlanej korony na Jej głowie; dźwięk tej pieśni, która tak często z ziemi płynie przed Tron Bogarodzicy.
Maryja, to imię ze wszystkich po Jezusie najczcigodniejsze; imię, które Trójca Przenajświętsza przeznaczyła dla Tej, która miała być zarazem Córką Ojca, Matką Syna i Oblubienicą Ducha Świętego.
Maryja, to wzniosłe imię, które jest: uweseleniem nieba, nadzieją ziemi i przerażeniem duchów nieczystych piekielnych.
Maryja, to imię najsłodsze: „Ty jesteś balsamem dla ust, które Cię wypowiadają, miodem dla języka, który Cię wymawia, i pieśnią dla serca, które Cię wzywa” – mówi św. Bernard.
Maryja, to imię naszej Matki; imię najukochańsze, które – jak śpiewa Psalmista – „Uwesela młodość naszą”.
Wielkie i głębokie jest znaczenie tego imienia, które niebo ziemi przekazało. Z całą prawdą można o nim powiedzieć, jak mówi Pismo św., że jest oni “dziwne”.
Według Ojców Kościoła, imię Maryja ma potrójne znaczenie. W syryjskim języku oznacza „panią”, „władczynię”, „królową”. W hebrajskim: Miriam, znaczy „gwiazda morza”, i wreszcie oznacza „morze łask” i „morze gorzkości”.
Komuż bardziej, niż Maryi, przysługuje tytuł królowej. Królową jest Ta, która powiła Dziedzica wszystkich narodów, Władcę postawionego nad wszystkimi księstwami i władcami. A jeśli Syn jest Królem nam królami i Panem nad panami, wtedy Matka jest Władczynią władców. „Przez fiat – niech mi się stanie – w tajemnicy Wcielenia, Maryja – mówi św. Augustyn – zespoliła swe serce z wielkością Boga. W tajemnicy zaś Wniebowzięcia, Bóg zespolił Maryję z wiecznością swej chwały i swej potęgi”.
Maryja po hebrajsku znaczy: Miriam, to znaczy Gwiazda morza. Stąd ta pieśń: „Witaj Gwiazdo Morza”. Podobnie jak Bóg przy biegunie ziemskim umieścił Gwiazdę, która dodaje otuchy i ożywa żeglarza rzuconego wśród wód oceanu, kieruje nim wśród skał, prowadzi bezpiecznie ku przystani, tak też postawił niejako przy biegunie łask swoich Maryję – Tę piękną i dobroczynną Gwiazdę, która wzniosła się ponad szerokie świata morze, by uweselała biednych żeglarzy ziemskich, i doprowadziła ich do przystani wiekuistego zbawienia.
A zatem, przebogate w treść jest imię Matki Bożej. Zamiast „Zdrowaś Maryjo”, możemy mówić: „Zdrowaś Najpiękniejsza”, „Zdrowaś Gwiazdo Morska”, „Zdrowaś Łaski Palna”, „Zdrowaś Umiłowana przez Boga”. Maryja słysząc swoje imię, wymawiane przez czcicieli, jeśli tak można po ludzku powiedzieć, przypomina sobie tę niepojętą miłość i łaskawość Boga, której doznawała w swoim życiu, i dzisiaj doznaje pełna chwały w niebie.
Dlatego zawsze ze zrozumieniem, i z wielkim szacunkiem, i miłością wymawiajmy imię Maryja. Św. Alfons Liguori nakazał swoim współbraciom, aby w każdym kazaniu przynajmniej wspomnieli imię Maryja. I stąd Radio Maryja pozdrawia swoich słuchaczy: „Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus i Maryja zawsze Dziewica”. Starożytni historycy odnotowali pewien incydent związany z panowaniem króla Aleksandra Wielkiego. Otóż ten sławny król dowiedział się, iż w jego armii żył żołnierz, który również nosi imię Aleksander, ale nie odznacza się ani odwagą, ani walecznością. Król wezwał owego żołnierza przed swe oblicze i, karcąc go, nakazał mu zmienić obyczaje, albo imię.
Dziś, wspominając imię Maryi, Matki Bożej, jako Jej czciciele zadajmy sobie pytanie: Czy godnie reprezentujemy w swoim otoczeniu Jej imię? Czy, jak Maryja, staramy się być miłymi Bogu, i posłusznymi woli Bożej? Przecież wszyscy od chrztu św. nosimy zaszczytne imię chrześcijanina, czyli wyznawcy Chrystusa. Św. Paweł przypomina nam dziś to wielkie nasze wybranie przez Boga, przeznaczenie do wielkich rzeczy, do przyjaźni z Bogiem i trwania z Bogiem przez całą wieczność. Nośmy zatem to imię chrześcijanina z godnością i odpowiedzialnością, bo i my – jak Maryja – jesteśmy umiłowanymi dziećmi Bożymi. AMEN.

 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Copyright © 2016 Homilie i rozważania codzienne , Blogger